25 Aralık 2015 Cuma

Deli misin Alfred?



Başıma yüz milyon tane bela almakta üstüme yok sanırım. Bir gün bakıyorum artık kimseyle konuşmayacağım diyorum, bir dakika sonra bundan vazgeçip yine oynamaya başlıyorum. Çok garip ya.

Mesela dün aldığım karara göre artık daha fazla iş almayacaktım başıma; ama bugün bir bakıyorum ki kalkmış bir komiteye daha USG olmuşum. Üstesinden gelemeyeceğimden değil, ben hallederim bir şekilde. Ama aileme, arkadaşlarıma ayırdığım vakit azalacak diye üzülüyorum. Mesela eve birkaç aydır gidemedim ve gidemeyeceğim bir ay daha. Ah şimdi fark ettim bir aydan az kalmış gitmeme.

Bir diğer şey ise uzun zamandır spora başlamak istediğim. Yazın bir ay boyunca günde 4 saat spor yaptıktan sonra sporun ne kadar da harika olduğunu keşfetmiştim. Ama okul yüzünden ve kesinlikle üşengeçliğim yüzünden başlayamıyordum. Noldu? Yarın gidiyorum. Bir arkadaşımın -kendisi son zamanlarda çokça hayatımda- zorlaması üstüne gideceğim. "Ben spora gideceğim yarın." dedi ve ben de atlayıp gelmek istediğimi söyledim. Tek sebebi o anda gaza gelmemdi. Yurda dönüp azıcık düşündüğümde, düşünmek cips yemekten ibaret, ne kadar da gitmek istemediğimi fark ettim. Ama sonra bugün çekindiğimiz fotoğraflara baktım. Öyle çok kilo almışım ki... Kendimi tanıyamadım resmen. Ne çirkin, ne garip bir şey oldum ben ya. Eskiden 45 kilo olduğum zamanlarda bildiğin ayna karşısında kendimi izlerdim. Şimdiyse aynalara bakınca ödüm kopuyor. Yok yaa bu ayna şişman gösteriyor diyorum.

Velhasıl, yarın spora gidiyorum. Umarım sonu kötü bitmez.

öptüm.

0 yorum:

Yorum Gönder